Ev halkının uyanması, hareketlilik, heyecan, şaşkınlık, sabahın 3:30′unda doktoru aramalar, sancıların sıklaşmasını beklemeler. Tipik yüksek lisans öğrencisi kıvamında son ana bırakılan hayatımızın yeni anlamının günlüğüne ilk yazıyı yazmalar. En nihayetinde beklemekten sıkılıp hadi gidelim hastahaneye bari deyip yola düşmeler. Tam bir yıl önce bugün. Ama sanki dün gibi. Tarifi imkansız duygunun ayak seslerinin uygun adımlara dönüşümü.

Sonrasında derin bir korku. Hayatımızın yeni anlamının sancı geldikçe nefes alamaması, içeride daralması. Başımızdan aşağı kaynar sular dökülmesi. Yüzüm bembeyaz olarak ailelere önemli bir şey yok ama acilen sezaryana alacaklar demeler. Doktorların Hande’yi alelacele götürüşleri, üzerime telaşla geçirdiğim ameliyat kıyafeti. Elimde fotoğraf makinası ve video kamera, gözlerimde tedirgin bakışlar, dudaklarımda dualar ile içeriye çağrılmayı bekleme. Tam bir yıl önce bugün. Ama sanki dün gibi. Tarifi imkansız duygunun ayak seslerinin uygun adımlara dönüşümü.

Sonunda ameliyat odasına çağrılışım. Aşkımın beyazlamış yüzü, tedirgin, biraz uyuşmuş ama beni gördüğü için rahatlamış bakışları. Onun hemen yanına, tabureye oturuşum, elini tutuşum, başını okşayışım. Sanki ameliyat odasında değilde bir dersin arasında koridorda sohbet ediyormuş kıvamında konuşuşumuz. İşte tam o anda gelen bir çığlık! 10-06-2008 saat sabah tam 10:06. İnanılmaz bir rahatlama. Alelacele kamerayı açıp anı yakalama çabası. Üstümüze dökülen kaynar suların soğuması. Arda ile ilk tanışma. Şaşkınlık. Tam bir yıl önce bugün. Ama sanki dün gibi. Tarifi imkansız duygunun ayak seslerinin uygun adımlara dönüşümü.

Arda 1. Gün

Arda’nın her yönden iyi olduğunu öğrenmenin verdiği rahatlama. Hande’nin ameliyattan çıkıp kendine gelmesini bekleme. Arda ile Hande’nin ilk buluşması. Küçük bir aile oluşumuz. Tam bir yıl önce bugün. Ama sanki dün gibi. Tarifi imkansız duygunun ayak seslerinin uygun adımlara dönüşümü.

Ve bugün. Sanki zaman makinasındaymışcasına geçen koca bir yıl. Tarifi imkansız o duygunun uygun adım ruhumuzu sarmaya devam etmesi ve başka bir boyuta geçmesi. Gözlerimizin önünde büyüyen mucizevi bir insan evladı. İnsan şükretmeyip ne yapabilir ki bu durumda.

Arda 11 Ay

Arda’mız, biricik oğlumuz bugun 1 yaşında. İyi ki doğdun canımızın içi. Allah sana güpgüzel, sağlıklı bir ömür ve nice yaşlar versin inşallah ki sen de bu tarifi imkansız duyguyu bizim gibi iliklerinde hissedebil.

Hande-Türker Keskinpala

1. Blog yazmaya ilk defa nasıl başladım?
2. Blog yazılarımın konusu belli bir çizgide olması için çaba gösteriyor muyum? Yoksa içimden geldiği gibi mi yazıyorum?
3. Blog yazmak için gün içinde bazı şeylerden feragat ediyor muyum?
4. Blog yazmak benim için eğlenceli bir uğraşken şimdi artan bekleyiş yüzünden zorunlu bir hal
almaya başladı mı?
5. Blog yazmayı daha ne kadar sürdüreceğim?

Cevaplarım ise şu şekilde olsun:

1. 2004 yıllarıydı sanırım blogları yeni yeni keşfetmeye başlamıştım. O zamanlar Scoble falan okurdum çokça. Dedim ben de yazarım, bir ucundan tutarım diye başladım. İngilizce blog ile başladım yalnız.  Yazılardan bir kısmı eskiden kaybolmuş olsa da, arşivim o kadar geriyi göstermiyor olsa da 3 yılı aşkın bir süredir blogluyorum. Bir süre sonra Türkiye’de de yaygınlaşmaya başlayınca bloglar, dedim ben bunu Türkçe de yaparım ve Okyanus Ötesi’ni açtım Mayıs 2006 fakat ilk yazılarımı Kasım 2006 içinde yazdım.

2. Pek bir çaba göstermiyorum aslında. Yazdığım dönemde neyi daha çok takip etmişsen o yöne kayıyor genelde yazılarım. Blogun da güzel tarafı bu bence. Yazmaya karar verdiğim konularda içimden geldiğim gibi yazıyorum. Fakat içimden gelen her konuyu yazdığım söylenemez. Tabii pek de kolay birşey değil her aklına geleni yazabilmek. Ama bunu yeterince istediğim anda yaparım gibime geliyor.

3. Gerçekçi olursam ilk zamanlar bir parça calişmalarımdan feragat etmiş ve çok zaman ayırmıştım. Son zamanlarda yazmak için hiç birşeyden feragat etmiyorum. Etmeye çalışırsam hiç verimli olmuyor yazdıklarım.

4. Yok böyle birşey. İlk zamanlarda takipçi sayısı arttıkça kendimi takip ettiğim her önemli konuda yazmak zorunda hissediyordum ama bu pek kolay birşey değil. Şimdilerde beklentileri pek düşünmeden hareket ediyorum. Zaten bir süre yazmadığımdan da anlaşılabilir herhalde.

5. Gittiği yere kadar gider. Allah ömür, sağlık, zaman versin, hayat elverdiği, söyleyecek birşeyim kalmayana kadar sürdürürüm inşallah.

Cevaplar bitti paslar Cem ve Fatih ve Dinçer‘e gitsin bakalım.

Ne yaz?k ki her do?umgünümde kesin bir kar???kl?k oluyor ülkede. Bu sene de karma??k zamanlarday?z ne yaz?k ki. Her sene do?umgünümün kutlamalar?n? abartmasalar bari diyorum ama olmuyor i?te.

1978′de do?umgünümde neler olmu? diye Hürriyet’in ar?ivine bakt?m. A?a??da 1 May?s 1978 haberlerini gösteren 2 May?s 1978 tarihli Hürriyet’in ilk sayfas? var:

 [tags]ki?isel, do?umgünü[/tags]

Nas?l Bir Blog Yazar??

Herhalde millet olarak genelde futbolla yat?p kalkt???m?zdan olsa gerek bu mimlenmeler futbol terimleri ile tarif ediliyor bloglar aleminde. Bu sebeple diyebilirim ki ben pas? alal? çok oldu ama Brezilyal? ç?plak ayakl? teknik ve f?rlama bir plaj futbolcusu tavr?yla aya??mda, kafamda sektirip akrobatik hareketler yap?yordum. Fakat öyle bir an geliyor ki, art?k pas? düzeltip voleyi çakmak gerekiyor. Velhas?l kelam konuyu ?öyle özetleyeyim:

• Kafas?nda yazd??? yaz?lar bloga yazd?klar?ndan daha çok olan bir blog yazar?y?m
• Blog yaz?s? yazd???ndan daha çok blog okuyan bir blog yazar?y?m
• Bir de ?ngilizce bir blogu olan bir blog yazar?y?m (turker.out.println())
• Bloglar?n ve ki?isel yay?nlar?n interneti daha güzel bir hala getirdi?ine inand??? için yazan bir blog yazar?y?m
• Yazd???n? en az bir kere okumadan yay?nlamayan bir blog yazar?y?m
• Kendisine bir ba?lant? geldi?inde, yaz?s?ndan al?nt? yap?ld???nda ya da güzel bir yorum ald???nda havalara uçup, zafer ç??l?klar? at?p, Gaffur dans? yapan bir blog yazar? de?ilim ama bunlar oldu?unda çok sevinen ve daha çok yazma ?evki hisseden bir blog yazar?y?m
• Yazarken bir misyondan öte bir vizyonu olmas?n? isteyen bir blog yazar?y?m
• Kitlelerce (!) okunup takip edilmek ho?una giden ama kimse okumasa da bak bir gün bu konuda böyle dü?ünmü?üm, nas?l da yazm???m amma da toymu?um at?p tutmu?um falan diyebilmek için yazan bir blog yazar?y?m
• Bu listeyi kendimce daha çok uzatabilirim ama ben sizin beni okuma ihtimalinizi sevdim diyen bir blog yazar?y?m diyerek sonland?ray?m

Adete göre birilerini mimlemem gerekiyor ama bunun için o kadar geç kald?m ki, kim mimlendi bilemiyorum. Bu yüzden e?er okuyorsan?z ve siz de buna cevap vermek isterseniz hiç çekinmeyin, mimim hepinize.

Beni Kritize Et!

Bugün mim menümüzdeki bir ba?ka mim ise bir süre önce sevgili Mehmet Do?an’dan geldi bana: Beni Kritize Et!. Ne oldu?unu ö?renmek için sizi Nahnu’ya alal?m nitekim ben hemen mimin gereklili?ini getirmeye ba?l?yorum:

Alt?üstütasar?m ilk okumaya ba?lad???m Türkçe bloglardan birisi. Mehmet’in konunun uzman? olarak otoriter olan fakat harika bir anlat?mla bezedi?i yaz?lar?n? her zaman keyifle okuyorum. Bazen okumakla kalm?yor esinleniyor ve fikirlerine kendimce katk? yapmaya çal???yorum. Alt?üstütasar?m’?n bence en ilginç ve güzel özelliklerinden bir tanesi okuyucusu ile olan ili?kisi. Hatta hat?rlarsan?z Alt?üstütasar?m’?n a??k kullan?c?lar? oldu?undan bahsetmi?tim bir süre önce.

Kendimi epey zorluyorum bu olumlu ele?tirileri biraz da yap?c? ele?tirilerle dengelemek için. Belki diyebilirim ki, ke?ke sevgili Mehmet daha s?k yazsayd?. Daha s?k ve özgürce yazabilmek için Not Defteri ad?nda yeni bir blog ba?latt? ve ayn? çizgisini daha özgür bir ?ekilde sürdürdü?ünü dü?ünüyorum. Ama ?imdi dü?ünüyorum da, ke?ke ayr? bir blog açmak yerine kendini Alt?üstütasar?m’da özgürle?tirseydi. Neden mi?

Benim gözlemlerime göre ülkemizde blog yaz?lar? genelde belli bir konu üzerine yaz?lan kö?e yaz?lar? ile özde?le?tiriliyor; hele Mehmet gibi uzman oldu?u konular üzerine yazd??? bir sitesi olunca yazar?n. Bu durumda insanlar Alt?üstütasar?m’? bir blogdan ziyade makalelerin yay?nland??? bir site olarak görüyorlar. Bloglar içeren siteler ile sadece bir blogdan olu?an sitelerin aras?ndaki fark?n iyice belirginsizle?ti?i günümüzde belki sevgili Mehmet Not Defteri‘ni ay?rmay?p okuyucu kitlesini bu kavrama daha çok al??t?rabilirdi. Fakat tabii ki karar?na sayg? duyuyorum ve eminin kendisi okuyucu kitlesini benden daha iyi tan?yordur. Ama ?unu söylemeliyim ki, Not Defteri‘ndeki özgürce yazan Mehmet Do?an’? da be?eniyle takip ediyorum.

Umuyorum bu kritik ile mimin hakk?n? verebilmi?imdir. Sevgili Mehmet’e de bu vesile ile güzel yaz?lar? ve sohbeti için te?ekkür edip beni kritize etmeleri için kimleri seçece?ime bakal?m.

Ben de sevgili Osman Börütecene, Mert Ula? ve Selim Yörük‘ü mimleyerek Okyanus Ötesi‘ni nas?l kritize edeceklerini merakla bekliyorum. Umar?m daha önce ayn? mimle mimlenmemi?lerdir.

[tags]mim, beni kritize et, nas?l bir blog yazar?y?m[/tags]

Oyleyse hemen siralamaya calisayim eger eminseniz bunlari bilmek istediginize:

1. Xbox Live’da Winning Eleven oynama hastasiyim. Bazen kaybedince (ya da kaybedince bazen) sinirlendigim bile oluyor
2. Aslinda en buyuk hayalim tiyatrocu olmakti ama aile ici piyeslerden ote bir girisimde bulunmadim. Ileride aile gecindirecegimi dusunerek muhendislikte karar kildim.
3. Super Baba dizisinin de hastasiydim. Ipek Fiko’yu birakip giderken, taksinin arka camindan bakisi gozumun onunden uzun sure gitmedi. Sonra Deniz geldi hepsini unuttum
4. Kucukken Besiktas kaybedince sinirlenir ve aglardim. Simdi cok daha akilli ve uslu bir taraftarim.
5. Belki de ulkemizdeki ilk kez kullanici tarafindan olusturulan icerik uzerine kurulmus olan Serdar Turgut’un baslattigi Hurriyet Agora Ruh Hali kosesinde bir yazim yayinlanmisti.

Evet, iste boyle. Ben de topu Ceyhun Aksan‘a, Murat Buyurgan‘a ve Erinç‘e atayim, bakalim onlar sektirip kime gonderecekler.

Technorati Etiketleri: hakkimda bilmediginiz bazi seyler

[tags] hakkimda bilmediginiz bazi seyler, mim[/tags]

Karmasik, stres dolu ama yine de saglikli ve huzurlu bir yil olarak gecti 2006 yili. Simdi sirada 2007 var. Yine stresli gececek, 2006′dan tasinan stresler ile fakat tek dilegim yine saglikli ve huzurlu gecmesi. Bunlar olunca gerisini hallediyor zaten insan.

Soyle bir geriye bakinca bu yilin en guzel gunlerini yazin Turkiye’de ailelerimizle gecirdigimiz gunler olarak goruyorum. Onca stresin, calismanin, 2 yillik hasretin ustune gecirilen harika gunlerdi.

Dedigim gibi pek bir beklentim yok 2007′den sevdiklerimizle saglikli ve huzurlu gunler disinda. Eh, belki bir de doktorami elime aldigim yil olarak tarih yapraklarindaki yerini alirsa guzel olur. Dort haneli bir rakamlar toplulugundan birsey beklemek adetten zaten.

Bir yilin devrilmesi, yenisinin baslamasi, insana nasil da umut veriyor degil mi? Hic durmadan akip giden zamanin ortasinda bir yeniden baslama, hayati basa alma, reset cekme yanilgisi yasatiyor. Halbuki hayat ayrik zamanli degil ki. Olsa olsa, her yil basinda, devamli akip giden hayatimizdan bir ornek alip, oncekiler ile birlestirebiliriz. Ama ornek alma araligi bu kadar uzun olunca da bir sey ifade etmez. Neyse, daha fazla sacmalamadan gecelim.

Bu yeni yilin bir guzelligi, Kurban bayrami ile birlesiyor olmasi. Bayramin insanlari bir araya getiren guzelligi insallah 2007′e yansir.

Herkese iyi bayramlar ve iyi yillar. Hersey gonlunuzce, gonlumuzce olsun 2007′de.

Technorati Tags: yeni y?l, y?lba??, 2007

[tags]yeni y?l, bayram, y?lba?? [/tags]