Röportaj Mimi

Sevgili Osman beni mimlemiş. Ne zamandır mim de yazmadığımdan Osman’ı ve zinciri kırmayıp katılayım dedim. Sorular şu şekilde:

1. Blog yazmaya ilk defa nasıl başladım?
2. Blog yazılarımın konusu belli bir çizgide olması için çaba gösteriyor muyum? Yoksa içimden geldiği gibi mi yazıyorum?
3. Blog yazmak için gün içinde bazı şeylerden feragat ediyor muyum?
4. Blog yazmak benim için eğlenceli bir uğraşken şimdi artan bekleyiş yüzünden zorunlu bir hal
almaya başladı mı?
5. Blog yazmayı daha ne kadar sürdüreceğim?

Cevaplarım ise şu şekilde olsun:

1. 2004 yıllarıydı sanırım blogları yeni yeni keşfetmeye başlamıştım. O zamanlar Scoble falan okurdum çokça. Dedim ben de yazarım, bir ucundan tutarım diye başladım. İngilizce blog ile başladım yalnız.  Yazılardan bir kısmı eskiden kaybolmuş olsa da, arşivim o kadar geriyi göstermiyor olsa da 3 yılı aşkın bir süredir blogluyorum. Bir süre sonra Türkiye’de de yaygınlaşmaya başlayınca bloglar, dedim ben bunu Türkçe de yaparım ve Okyanus Ötesi’ni açtım Mayıs 2006 fakat ilk yazılarımı Kasım 2006 içinde yazdım.

2. Pek bir çaba göstermiyorum aslında. Yazdığım dönemde neyi daha çok takip etmişsen o yöne kayıyor genelde yazılarım. Blogun da güzel tarafı bu bence. Yazmaya karar verdiğim konularda içimden geldiğim gibi yazıyorum. Fakat içimden gelen her konuyu yazdığım söylenemez. Tabii pek de kolay birşey değil her aklına geleni yazabilmek. Ama bunu yeterince istediğim anda yaparım gibime geliyor.

3. Gerçekçi olursam ilk zamanlar bir parça calişmalarımdan feragat etmiş ve çok zaman ayırmıştım. Son zamanlarda yazmak için hiç birşeyden feragat etmiyorum. Etmeye çalışırsam hiç verimli olmuyor yazdıklarım.

4. Yok böyle birşey. İlk zamanlarda takipçi sayısı arttıkça kendimi takip ettiğim her önemli konuda yazmak zorunda hissediyordum ama bu pek kolay birşey değil. Şimdilerde beklentileri pek düşünmeden hareket ediyorum. Zaten bir süre yazmadığımdan da anlaşılabilir herhalde.

5. Gittiği yere kadar gider. Allah ömür, sağlık, zaman versin, hayat elverdiği, söyleyecek birşeyim kalmayana kadar sürdürürüm inşallah.

Cevaplar bitti paslar Cem ve Fatih ve Dinçer‘e gitsin bakalım.