Okyanus Ötesi

Tam bir sene önceydi. Nashville, TN saatiyle bu zamanlarda başlamıştı sancılar. Olağan bir sancı mı yoksa gerçekten geliyor muydu hayatımızın yeni anlamı bilemiyorduk. Yok yok gerçekti bu sefer.

Ev halkının uyanması, hareketlilik, heyecan, şaşkınlık, sabahın 3:30′unda doktoru aramalar, sancıların sıklaşmasını beklemeler. Tipik yüksek lisans öğrencisi kıvamında son ana bırakılan hayatımızın yeni anlamının günlüğüne ilk yazıyı yazmalar. En nihayetinde beklemekten sıkılıp hadi gidelim hastahaneye bari deyip yola düşmeler. Tam bir yıl önce bugün. Ama sanki dün gibi. Tarifi imkansız duygunun ayak seslerinin uygun adımlara dönüşümü.

Sonrasında derin bir korku. Hayatımızın yeni anlamının sancı geldikçe nefes alamaması, içeride daralması. Başımızdan aşağı kaynar sular dökülmesi. Yüzüm bembeyaz olarak ailelere önemli bir şey yok ama acilen sezaryana alacaklar demeler. Doktorların Hande’yi alelacele götürüşleri, üzerime telaşla geçirdiğim ameliyat kıyafeti. Elimde fotoğraf makinası ve video kamera, gözlerimde tedirgin bakışlar, dudaklarımda dualar ile içeriye çağrılmayı bekleme. Tam bir yıl önce bugün. Ama sanki dün gibi. Tarifi imkansız duygunun ayak seslerinin uygun adımlara dönüşümü.

Sonunda ameliyat odasına çağrılışım. Aşkımın beyazlamış yüzü, tedirgin, biraz uyuşmuş ama beni gördüğü için rahatlamış bakışları. Onun hemen yanına, tabureye oturuşum, elini tutuşum, başını okşayışım. Sanki ameliyat odasında değilde bir dersin arasında koridorda sohbet ediyormuş kıvamında konuşuşumuz. İşte tam o anda gelen bir çığlık! 10-06-2008 saat sabah tam 10:06. İnanılmaz bir rahatlama. Alelacele kamerayı açıp anı yakalama çabası. Üstümüze dökülen kaynar suların soğuması. Arda ile ilk tanışma. Şaşkınlık. Tam bir yıl önce bugün. Ama sanki dün gibi. Tarifi imkansız duygunun ayak seslerinin uygun adımlara dönüşümü.

Arda 1. Gün

Arda’nın her yönden iyi olduğunu öğrenmenin verdiği rahatlama. Hande’nin ameliyattan çıkıp kendine gelmesini bekleme. Arda ile Hande’nin ilk buluşması. Küçük bir aile oluşumuz. Tam bir yıl önce bugün. Ama sanki dün gibi. Tarifi imkansız duygunun ayak seslerinin uygun adımlara dönüşümü.

Ve bugün. Sanki zaman makinasındaymışcasına geçen koca bir yıl. Tarifi imkansız o duygunun uygun adım ruhumuzu sarmaya devam etmesi ve başka bir boyuta geçmesi. Gözlerimizin önünde büyüyen mucizevi bir insan evladı. İnsan şükretmeyip ne yapabilir ki bu durumda.

Arda 11 Ay

Arda’mız, biricik oğlumuz bugun 1 yaşında. İyi ki doğdun canımızın içi. Allah sana güpgüzel, sağlıklı bir ömür ve nice yaşlar versin inşallah ki sen de bu tarifi imkansız duyguyu bizim gibi iliklerinde hissedebil.

Hande-Türker Keskinpala